Messenger

ลูกเป็นอีสุกอีใส มีตุ่มน้ำใส ตุ่มคัน มีไข้ ผื่นแดง ทำไงดี?

November 06 / 2026

ลูกเป็นอีสุกอีใส

 

 

     โรคอีสุกอีใส (Chickenpox) เป็นโรคติดเชื้อไวรัสที่พบบ่อยในวัยเด็ก เกิดจากเชื้อไวรัสวาริเซลลา (Varicella-Zoster Virus) โรคนี้ขึ้นชื่อเรื่องความสามารถในการแพร่กระจายตัวอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะในสถานที่ที่มีเด็กอยู่รวมกันเป็นจำนวนมาก เช่น โรงเรียน ศูนย์เด็กเล็ก หรือสนามเด็กเล่น เด็กหลายคนมักมาด้วยอาการ "ตุ่มคัน มีไข้ ผื่นแดง" อาการเตือนและวิธีดูแล แม้ว่าโดยส่วนใหญ่โรคนี้จะไม่รุนแรงและหายได้เอง แต่ก็สร้างความกังวลใจให้คุณพ่อคุณแม่ไม่น้อย บทความนี้จะพาทุกท่านไปทำความเข้าใจถึงสัญญาณเตือน วิธีการดูแลรักษาที่ถูกต้อง และแนวทางการป้องกันเพื่อความปลอดภัยของลูกน้อย

 

การติดต่อและช่วงเวลาแพร่เชื้อ

เชื้อไวรัสอีสุกอีใสติดต่อกันได้ง่ายมากผ่าน 2 ช่องทางหลัก ได้แก่

 

  • ผ่านทางลมหายใจ: เกิดจากการสูดเอาละอองฝอยจากทางเดินหายใจ ที่แพร่ออกมาเวลาผู้ป่วยไอ จาม หรือพูดคุย
  • ผ่านการสัมผัสโดยตรง: การสัมผัสถูกผิวหนังบริเวณที่มีแผล ตุ่มน้ำใส หรือน้ำเหลืองจากตุ่มใสของผู้ป่วยโดยตรง

 

ผู้ป่วยสามารถแพร่เชื้อให้ผู้อื่นได้ตั้งแต่ช่วง 1-2 วันก่อนที่ผื่นหรือตุ่มแรกจะปรากฏขึ้น และจะยังคงแพร่เชื้อต่อไปเรื่อยๆ จนกว่าตุ่มน้ำทุกเม็ดจะแห้งสนิทและตกสะเก็ด ซึ่งโดยทั่วไปใช้เวลาประมาณ 1 สัปดาห์นับจากวันที่เริ่มมีตุ่ม

 

 

ลูกเป็นอีสุกอีใส

 

สัญญาณเตือน: อาการของโรคอีสุกอีใส

การสังเกตอาการตั้งแต่ระยะเริ่มต้นช่วยให้คุณพ่อคุณแม่รับมือและแยกเด็กออกจากผู้อื่นได้ทันท่วงที อาการมักแบ่งออกเป็น 2 ระยะหลัก:

 

  • ระยะเริ่มแรก (1-2 วันแรก): เด็กจะมีไข้ต่ำๆ อ่อนเพลีย ปวดศีรษะ ปวดเมื่อยตามตัว และเบื่ออาหาร ซึ่งอาการเหล่านี้อาจคล้ายคลึงกับไข้หวัดทั่วไป
  • ระยะออกผื่น: หลังจากมีไข้ไม่นาน จะเริ่มปรากฏผื่นแดงเม็ดเล็ก ๆ บนผิวหนัง ต่อมาผื่นเหล่านี้จะกลายเป็นตุ่มน้ำใสที่มีฐานสีแดง ลักษณะเด่นคือ ตุ่มน้ำจะขึ้นกระจายตามใบหน้า ลำตัว แผ่นหลัง และลามไปถึงแขนและขา ในบางรายอาจมีตุ่มขึ้นในช่องปากหรือเยื่อบุตาด้วย

 

เมื่อเวลาผ่านไป 2-3 วัน ตุ่มน้ำใสจะเริ่มขุ่น ข้นขึ้น และค่อย ๆ แห้งกลายเป็นสะเก็ดหลุดลอกออกไปเองใน 1-2 สัปดาห์

 

แนวทางการดูแลรักษาเมื่อลูกเป็นอีสุกอีใส

เนื่องจากโรคอีสุกอีใสเกิดจากเชื้อไวรัส การรักษาจึงเป็นการรักษาตามอาการเพื่อให้เด็กสบายตัวขึ้นและป้องกันภาวะแทรกซ้อน:

 

  • ห้ามแกะหรือเกาแผลเด็ดขาด: การแกะเกาจะทำให้ตุ่มน้ำแตกและเกิดแผลเป็นหลุมลึก รวมถึงเสี่ยงต่อการติดเชื้อแบคทีเรียแทรกซ้อน คุณพ่อคุณแม่อาจใส่ถุงมือผ้าให้เด็กเล็กในเวลากลนอนเพื่อป้องกันการเกาโดยไม่รู้ตัว
  • ทำความสะอาดร่างกายอย่างสม่ำเสมอ: อาบน้ำด้วยน้ำอุณหภูมิปกติหรือน้ำเย็นเล็กน้อย หลีกเลี่ยงการใช้น้ำอุ่นหรือน้ำร้อนเพราะจะทำให้ผิวแห้งและคันมากขึ้น ใช้สบู่อ่อนๆ ทำความสะอาด แล้วซับตัวให้แห้งเบาๆ
  • งดซื้อยารับประทานเอง: ห้ามให้เด็กรับประทานยาแอสไพรินเด็ดขาด เพราะอาจเสี่ยงต่อการเกิดกลุ่มอาการรีซส์ (Reye's syndrome) ซึ่งเป็นภาวะแทรกซ้อนที่รุนแรงต่อตับและสมอง หากมีไข้สูงควรปรึกษาแพทย์หรือเภสัชกรเพื่อใช้ยาพาราเซตามอลในขนาดที่เหมาะสม
  • หยุดพักรักษาตัวที่บ้าน: ให้เด็กหยุดเรียนและแยกตัวอยู่บ้านจนกว่าแผลจะแห้งและตกสะเก็ดหมด เพื่อป้องกันการแพร่กระจายเชื้อไวรัสสู่เพื่อนร่วมชั้นและคนรอบข้าง
  • ตัดเล็บให้สั้น: หมั่นตัดเล็บให้สั้นและสะอาดอยู่เสมอเพื่อลดความรุนแรงหากเด็กเผลอเกา

 

การป้องกันด้วยการฉีดวัคซีน

วิธีที่มีประสิทธิภาพสูงสุดในการป้องกันโรคอีสุกอีใสคือการฉีด วัคซีนป้องกันโรคอีสุกอีใส (Varicella Vaccine) ซึ่งช่วยลดความรุนแรงของโรคและโอกาสในการติดเชื้อได้มาก:

 

  • ในเด็กเล็ก: สามารถเริ่มฉีดเข็มแรกได้ตั้งแต่เด็กอายุ 1 ปีขึ้นไป และควรได้รับวัคซีนเข็มกระตุ้นเมื่ออายุ 2.5 - 4 ปี
  • ในเด็กอายุน้อยกว่า 12 ปี: หากรับวัคซีนช้า สามารถฉีดเข็มที่สองเว้นระยะห่างจากเข็มแรกอย่างน้อย 3 เดือน
  • ในผู้ที่มีอายุตั้งแต่ 13 ปีขึ้นไป (วัยรุ่นและผู้ใหญ่): แนะนำให้ฉีดจำนวน 2 เข็ม โดยเว้นระยะห่างกันอย่างน้อย 1 เดือน

 

 

ลูกเป็นอีสุกอีใส

 

FAQ คลายข้อสงสัยเกี่ยวกับอีสุกอีใสในเด็ก

Q1: โรคอีสุกอีใสเป็นซ้ำได้อีกหรือไม่ ?

A: โดยทั่วไปเมื่อเป็นแล้วจะมีภูมิคุ้มกันตลอดชีวิตและมักไม่เป็นซ้ำอีก อย่างไรก็ตาม เชื้อไวรัสจะยังคงหลบซ่อนอยู่ที่ปมประสาท และเมื่อร่างกายมีภูมิคุ้มกันต่ำลงในวัยผู้ใหญ่หรือผู้สูงอายุ เชื้ออาจกลับมาแสดงอาการใหม่ในรูปแบบของโรคงูสวัด (Shingles) ได้

 

Q2: อาหารชนิดใดที่ควรหลีกเลี่ยงเมื่อลูกเป็นอีสุกอีใส ?

A: ควรหลีกเลี่ยงอาหารรสจัด อาหารเค็มจัด หรืออาหารที่มีกรดสูง หากเด็กมีตุ่มขึ้นในช่องปากซึ่งจะทำให้ระคายเคืองและเจ็บปวดมากขึ้น แนะนำให้ทานอาหารอ่อน ๆ ที่กลืนง่าย เช่น โจ๊ก ข้าวต้มอุ่นๆ (ไม่ร้อนจัด) และดื่มน้ำสะอาดให้เพียงพอ

 

Q3: หากตุ่มอีสุกอีใสหายแล้ว จะทิ้งรอยแผลเป็นไว้หรือไม่ ?

A: หากเด็กไม่แกะหรือเกาจนตุ่มแตกและติดเชื้อแบคทีเรียซ้ำซ้อน รอยแผลจะค่อยๆ จางและหายไปเองตามธรรมชาติ แต่หากมีการอักเสบหรือติดเชื้อลึก ก็มีโอกาสที่จะทิ้งรอยแผลเป็นหลุมไว้ได้

 

บทสรุป

     โรคอีสุกอีใสแม้จะเป็นโรคติดเชื้อที่พบได้ทั่วไปในวัยเด็กและมักหายได้เอง แต่ก็ต้องการการดูแลเอาใจใส่ที่ถูกวิธีเพื่อป้องกันการเกิดแผลเป็นและการติดเชื้อแทรกซ้อน การสังเกตอาการตั้งแต่เนิ่นๆ การดูแลสุขอนามัยอย่างเคร่งครัด รวมถึงการพาบุตรหลานไปรับวัคซีนป้องกันตามกำหนด เป็นเกราะ ป้องกันที่ดีที่สุดที่จะช่วยให้เด็ก ๆ ห่างไกลจากความรุนแรงของโรคและเติบโตได้อย่างแข็งแรงปลอดภัยค่ะ

 

 

สอบถามข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่
 แผนกเด็ก ชั้น 1 โรงพยาบาลรามคำแหง 2
Email:
information@ram2-hosp.com
Line Official: @ram2
โทร: 02-032-3888, 095-771-9739

 


แพ็กเกจที่แนะนำ

 

 

 


 

 

ปรึกษาปัญหาสุขภาพ

ดูเส้นทางมาโรงพยาบาลรามคำแหง 2